Duurzaam opruimen: geen beperking, maar bevrijding

Duurzaamheid is voor mij geen trend, maar een overtuiging. Een manier van leven en werken waar ik mij dagelijks voor inzet. Soms sta ik er bijna verbaasd bij stil hoe zichtbaar de gevolgen van ons gedrag zijn geworden. Half december fietsen we bij 14 graden zonder handschoenen en met onze jas open. In de zomer ontvluchten we Zuid-Europa vanwege hittegolven en bosbranden. De prijzen van koffie en chocolade blijven stijgen door mislukte oogsten. En ondertussen stijgt de zeespiegel gestaag mee, ook al praten we er liever niet over. Hoe hoog komt het water bij jou? Overstroom ik? Nee. Maar het gebeurt wél.

Wat mij misschien nog het meest raakt, is dat we blijven doen alsof er niets aan de hand is. We kopen steeds meer nieuwe spullen, verscheept door enorme zeeschepen groter dan de grootste woontoren in Nieuwegein. Onze huizen puilen uit, waarna we onze overtollige bezittingen massaal opslaan in nieuwgebouwde opslagboxen. Kringloopwinkels kunnen de toestroom nauwelijks aan en de gemeentelijke afvalheffing stijgt. Dan vraag ik mij oprecht af: waar zijn we me bezig? En belangrijker nog: wat willen we nalaten aan onze kinderen en kleinkinderen?

Voor mij begint duurzaam leven heel concreet bij opruimen. Niet door alles weg te gooien, maar door bewust te kijken naar wat je hebt, wat je gebruikt en wat waarde voor je heeft. Als opruimcoach werk ik daarom niet mee aan het idee dat je geluk koopt met nieuwe spullen. Integendeel: ik help je om de spullen die er al zijn te koesteren, te gebruiken en op de juiste plek te bewaren. Dat geeft rust, overzicht én vermindert de drang om steeds maar meer te willen.

Sinds januari 2025 (lang leve de goede voornemens) probeer ik zelf eerst iets te kopen dat al bestaat en door iemand anders niet meer wordt gebruikt. Want de waarheid is simpel: er is al genoeg. Duurzaam opruimen is geen beperking, maar een bevrijding. Minder spullen, meer ruimte. In huis én in je hoofd.